Budtbal

In het voorjaar van 1977 begon het bij diverse muzikanten cq. schoolverlaters; gesjeesde studenten; afgestudeerden en anderen in Roermond, die veel vrije tijd hadden en deze hoofdzakelijk doorbrachten in kroegen als ’t Kelderke en de Moriaan te jeuken. Muziek moest er gemaakt worden vooral ook buiten de uren die collega-bandleden met minder vrije tijd binnen de eigen bands eraan wilden of konden besteden. De meest noodzakelijke voorwaarden namelijk ruimte en instrumentarium waren aanwezig in de kelder van de “Wolfskoel” in het Remunjse Veldj. Deze was van de Roermondse band Zimmerman en werd later gedeeld met de afsplitsing Girls Walk By.

Een extra stimulans was de aanschaf van 2 meersporen bandrecorders door toenmalig geluidsman Harry Creemers. Dit was de aanleiding voor opnamesessies in de middag – en avonduren, waarvan iedere take volgespeeld werd door alle aanwezigen op percussie en gedubbelde piano’s; gitaren en stemmen. Vooral de Spectoriaanse versie van “Save the last dance for me” zal menigeen nog heugen.

Na verloop van tijd won de onstuimige drang om ermee naar buiten te treden het van rede en gezond verstand. Beoogde plek van de misdaad werd de Moriaan en de zwaar besnorde uitbater John – niet wetend wat hem boven het hoofd hing – wreef in z’n handen en vond alles te wauw.

Het mocht geen naam hebben vandaar de Budtband. Wat het betekent? Het werd een kwestie!

Het later onmisbare roadieduo Jeukendrup & Lommen – er zijn theoriën, dat de Roermondse muziek in hun dagen alleen bestond om hen van de straat te houden – vertaalden het als “Beter Uit dan Thuis” en deze opvatting wordt door de Azijnfabriek – vroeger S61 – nog steeds gehuldigd.

Het zij zo.

 

De eerste keer in de Moriaan wisselden eigen werkjes van Thei – tegenwoordig Ty – Beckers als “Ammonia Soap” en “Koel Blues” jazz rock achtige nummers af van Josje – tegenwoordig Jos – Slabbers waarbij Franco – bith bith – Gori bij een van de nummers de spitsvondige genialiteit had om de maatsoort spontaan te veranderen in een soort Engelse wals, wat iedereen “eigelik veul sjoner” vond. Appie baste, zong; deed het geluid samen met Harry en speelde gitaar. Er zijn zelfs mensen, die zich kunnen herinneren dat hij ook sologitaar speelde. Deze mensen moeten zich eens aan hun hoofd voelen; het moet potdorie niet gekker worden. Drank vloeide waar het bloed niet gaan kon en dat was maar goed ook.

Het werd later nog eens dunnetjes overgedaan. Eerst nog eens in de Moriaan, later – de enige keer zonder uw notulist – in de Fuu in Swalmen, met een naar verluid geweldige versie door Julien van de Loo van Neil Young’s “Hurricane” met een gitaarduet door Harry en Jos; toen nog Josje. Daarna nog eens in de Moriaan; in Heel met “Everybody needs somebody to Love”; weer de Moriaan. Er kwamen steeds meer mensen bij; van Girls Walk By; Butler; Point Omega; pianist Raymond van der Meer; drummer René Hendrix; bassist Roel Schenk. De Gerard H. Show kwam en ging.

Ondertussen op de Swalmerstraat…………..

Het Jongerencentrum S61 mocht zich – we schrijven 19?? – inmiddels in het vrijwilligersschap  verheugen van Appie??, Thei  en Josje; tegenwoordig Appie, Ty en Jos. Ook Butler bassist Jos van Cann ?? was van de partij. En Marcel Cuijpers – stageaire uit Posterholt – wist niet wat hem overkwam.

Bij een vergadering aan de bar in S61werd het idee geboren om bij het begin van het nieuwe jaar op 1 januari een knallende afsluiting van het oude jaar te houden. Wat te doen? Het mocht niets kosten! Budtbal; een idee was geboren.