De Rocketillers

De Rocketillers


De Rocketillers ontstonden in een tijd dat cultureel en muzikaal Roermond flink in beroering was. Het was de tijd waarin de gemeente begon met strenge geluidscontroles en het musiceren welhaast onmogelijk dreigde te maken. In die tijd repeteerden in bluesrockcafé Het Babbeltje aan de Zwartbroekstraat enkele muzikanten die Limburgstalige rock ten gehore wilden brengen.

Het begon allemaal uit een gezamenlijk jammen van hardrockgitarist Hans Neelen en slaggitarist/zanger Henri Haenen op 28 januari 1996. Er volgden enkele jamsessies bij Henri thuis. Niet ideaal, in verband met geluidsoverlast bij de buren. Enkele weken later voegde voormalig kroegbaas Frans Fiddeleers zich bij het gezelschap. Frans maakte door zijn vriendschap met café-eigenaar Thijs Bonten repetities in Het Babbeltje mogelijk. In de zomer van 1996 meldde Lange Jos Oosterholt zich als bassist.

De werknaam voor dit gezelschap was ,,Kabaal’’. De muzikanten namen aangevuld met toetsenist Joost Janssen een door Henri gecomponeerd lied op, genaamd ,,Ich waet neet mie wie ich ’t heb’’. Het liedje werd opgestuurd naar de jury van het Vastelaovesleedjesconcours, maar haalde het niet omdat er een Engels woordje in stond. Begin 1997 vertrok Neelen uit de band en voegde gitarist Henk Schoenmakers zich bij het bonte gezelschap. Henk zorgde voor het polijsten van de muziek en voor de arrangementen. Frans verzon de naam de Rocketillers. Lange Jos produceerde de bijbehorende T-shirts met Rocketillers-logo, afgeleid van een tekening uit een stripboek van Hamster Fidel.

Het eerste optreden vond op 1 juni 1997 plaats tijdens Roerpop in het toenmalige café Pandora, dat inmiddels door de bouwobsessie van Jos van Rey tegen de vlakte is gegaan. Het optreden was een succes, de toentertijd enige Limburgse televisiezender TV8 zond er een item over uit. Het aantal boekingen volgde elkaar vervolgens in rap tempo op, en enkele maanden later had iedereen in Midden-Limburg wel eens van de Rocketillers gehoord.

De liedjes waren bijna zonder uitzondering gecomponeerd door Henri, en ook de teksten waren van hem. Probleem was wel dat de teksten geschreven waren in het Zuid-Limburgs (Eijsdens), en dat maakte het soms lastig voor het Midden-Limburgse gehoor om te verstaan werd er precies gezongen werd. Het meest populair waren de liedjes Maedske (door Henk steevast ..Maedje’’ als tweede stem meegezongen) en Giftig. Maedske was een vlot popnummer, terwijl Giftig zwaar leunde op authentieke blues. Aardig was dat de Rocketillers ook een liedje van de Belgische singer-songwriter Wim de Craene uit de vergetelheid haalden: Rode Heuvels. Miranda gaf bij enkele concerten een gastoptreden met haar eigen nummer Black Day, een doorslaand succes. Samen met Henk bracht zij ook het nummer Angie van de Rolling Stones ten gehore. Veel mensen vergeleken de Rocketillers in die tijd met BAP, een Keulse band, onder meer bekend van de hit Kristallnacht.

Niet alle data en optredens zijn nog terug te halen na al die tijd. De Rocketillers traden onder meer op tijdens Stampijpop op 28 juni in de Azijnfabriek, in het Babbeltje, café Take Toe (meerdere keren, onder meer tijdens de Sjoemelmert op 31 juli), de Harmoniezaal in Linne op 31 augustus en in een feesttent in Grevenbicht. Daarbij mocht Frans Fiddeleers gebruik maken van het immense drumtoestel van de Janse Bagge Band. Frans verdween helemaal achter de hoog opgestapelde serie drums en bekkens, zo nu en dan verschenen er witte rookwolken boven het gevaarte.

Het babbeltje was een zeer goed geïsoleerde kroeg. De buren hoorden niets van de muziek in dit roemruchte bluescafé van de al even legendarische Thijs Bonten. Alleen op de wc was de muziek wel te horen. Toen de buurman op zijn toilet het nummer Giftig hoorde, spoedde hij zich snel naar het café om zich al dansend en swingend over te geven aan de blues van dit rauw gezongen en lang uitgesponnen nummer van de Rocketillers. Giftig behoorde naast Maedske ook steevast tot een veel gevraagd verzoeknummer.

Een van de hoogtepunten vormde een marathonoptreden van de Rocketillers bij Ron en Hanneke in café Take Two op uitnodiging van de spaarkas op zondag 13 juli 1997. De band moest er bijna onafgebroken zeven uur lang spelen. Frans had bedacht dat oesters goed waren voor de moraal en iedereen bij de les te houden. Dat bleek echter wat anders te werken dan gedacht. Henri moest tijdens het concert een dronken Henk Schoenmakers staande houden. Henk speelde intussen gewoon door en wist een solo minutenlang vol te houden, terwijl hij intussen zijn ogen nauwelijks open kon houden en hij enkele malen bijna voorover viel. Bier en en andere genotsmiddelen eisten op den duur hun tol, aan het einde van de avond klonk de muziek vrij onsamenhangend. Maar wat een avontuur! Iedereen had grote lol, het was een feest!

De muziek werd niet door iedereen op prijs gesteld. Ondernemers rond de Markt protesteerden in de plaatselijke media tegen een optreden van de Rocketillers op zaterdag 16 augustus, omdat de muziek onbekend was en niet meegezongen kon worden. Dat leverde geen geld op. Inderdaad, voor dat optreden was nauwelijks belangstelling, het publiek bleef weg. Maar dat lag toch echt aan de Markt. Een concert vlak daarvoor (3 augustus) op het Stationsplein was een doorslaand succes, en het was erg druk!

Soms moesten de Rocketillers hun muziek ten beste geven in een omgeving, die daarvoor niet geschikt was. Zoals in Echt in een jongerencafé, de Kurf of Curve, schuin tegenover de kerk. In de zaal zaten langs de muren zwaar blowende langharige tieners, die zo stoned waren dat het niet meer tot hen leek door te dringen dat er een concert bezig was. De bandleden deden verschrikkelijk hun best schwung in de zaak te brengen, hetgeen overigens alleen maar leidde tot nog meer gerolde paters en in rook opgegane wietlucht. Na afloop van het concert stak iedereen tot stomme verbazing van de muzikanten zijn of haar duim op en prezen de band om het ,,toffe optreden’’.

Een optreden van de Rocketillers op Sint Joep in Heel liep in de zomer van 1997 volledig uit de hand. De pupillen smeten opgezweept door de muziek met alles wat los en vast zat. Stoelen, tafels, glazen. Enkele pupillen bestormden het podium en probeerden mee te musiceren. Daarbij deed een van de pupillen zelfs pogingen een zingende Henri van achteren te bespringen. Het optreden moest abrupt worden afgebroken, anders had de leiding de tent niet meer in de hand.

De Rocketillers zochten de grenzen op. Op 1 november 1997 gaven ze een illegaal concert vanaf de kiosk op het Munsterplein in Roermond. De politie had vooraf gewaarschuwd dat ze zou ingrijpen als de band daar zou gaan spelen. Maar bewaakt door enkele potige gasten van met name café De Viever speelden de Rocketillers het protestlied ,,In Remunj is nieks te doon’’.  Toen de politie het plein opreed, vormden mensen een haag rond de trappen en konden de agenten niet door. Razendsnel werden instrumenten en versterkers van het podium af een bus ingeladen waarop het gezelschap ijlings naar Leeuwen vertrok.

Kitty Haenen, de vrouw van Henri, had indertijd met steun van de Rocketillers de grote manifestatie Remunj maak Laeve georganiseerd. In zaal Lenzen in Leeuwen traden belangeloos allerlei bandjes uit Roermond en omstreken op. Remunj maak Laeve was een protest tegen het anti-muzikale beleid van de Roermondse bestuurders, die met hun maatregelen tegen cafés de complete muzikale cultuur plat probeerden te leggen. Niet voor het eerst en ook niet voor het laatst overigens. De Rocketillers vormden in die dagen de spil in de strijd tegen het Roermondse stadsbestuur, daarin gesteund door talloze kroegen in de binnenstad. De Rocketillers mochten de manifestatie in de Harmoniezaal in Leeuwen ook afsluiten. Helaas was het gezelschap tegen die tijd zo dronken dat dit optreden volledig de mist in ging. Het zou het laatste optreden van de Rocketillers blijken te zijn.

Enkele weken later spatte de band als een zeepbel uit elkaar. Aanleiding was het vertrek van Henk Schoenmakers, die op de band uitgekeken was geraakt. De overige drie bandleden besloten ook ieder huns weegs te gaan. Henri richtte de Sjraveleers op, een bandje dat elders op deze site terug te vinden is.

 

Audio clip: Adobe Flash Player (version 9 or above) is required to play this audio clip. Download the latest version here. You also need to have JavaScript enabled in your browser.