Ron Buitenhuis

 

Na een kort uitstapje naar de band Sjiek, kiest Ron Buitenhuis definitief de weg van singer-songwriter.

 

In de jaren 80 is het even rustig: werk, gezin, sociale verplichtingen vergen te veel tijd. Halverwege de jaren 90 begint het weer te kriebelen en zijn er weer optredens binnen en buiten de provincie. Ondertussen bouwt hij een behoorlijk repertoire van eigen composities op. Deels in het Engels, deels in het Limburgs dialect. Waarbij hij – na zijn Don Mclean periode – zich merkbaar laat beïnvloeden door Leonard Cohen, James Taylor, Nick Drake, Joni Mitchell en Stef Bos. Vooral Cohen maakt diepe indruk. In 2004 is Buitenhuis  te gast bij de viering van de 70-ste verjaardag van Cohen in New York.

Als zijn werkgever Dagblad De Limburger in 2006 de abonnees een ‘eindejaarsgeschenk’ wil geven in de vorm van een sfeervolle dialect-cd (oplage 205.000 exemplaren!!), is dat het begin van een ‘doorstart’. Op de verzamel-cd ´Mooi Limburgs´  verschijnen twee nummers van hem: ‘Gaef neet op’ en ‘Tweezaamheid’.

 

Vooral het eerst nummer trekt de nodige aandacht. De tekst ervaren veel luisteraars als inspirerend en hoopgevend. Het nummer wordt echter ook  – o ironie – met  grote regelmaat gedraaid bij  diverse crematoria in Limburg….de hoop voorbij dus.

 

Edoch, het succes is aanleiding om een volledige dialect cd te maken.  Eind 2007 verschijnt ‘Veur JM&K’.  Radio 2 draait diverse keren  nummers van de cd, drie titels halen de Limbo Top 10 van Omroep Limburg,: ‘Vriendinnen’, ‘Red Mich’ en  ‘Ein Huipke Miens’. Het laatste lied  (over dementie)  wordt door L1 uitgeroepen tot ‘Beste Songtekst 2007’.

 

In 2008 begint Buitenhuis met de Roermondse stadsdichter Hans van Bergen een ‘Songs&Poetry Tour’, die diverse theater- en tv-optredens oplevert, ook buiten de provincie en in België.

In 2009 beginnen de opnames van de Engelstalige cd ‘Paradise of the Mind’, in de Maasnielse studio van Arno Guveau. Tussendoor wordt, naar aanleiding van het doodschieten van een Iraanse demonstrante in Teheran, het lied ‘We Believe – Neda’s Song’ opgenomen. Het  behaalt de eerste plaats in de Limbo Top 10, is populair op Youtube, wordt geadopteerd door de mensenrechtenorganisatie Human Right Watch en leidt tot diverse optredens bij manfestaties in Europa (Aken, Venetië) en het Museumplein in Amsterdam. Het nummer verovert alsnog een plaats op de cd ´Paradise of the Mind´ die eind 2009, begin 2010 verschijnt.